weatheren USATC S160 - Roco 72155 wordt US Army Transportation Corps 2526





Het is zeldzaam dat er een stoomlocomotief op de markt verschijnt die aansluit bij mijn modelbaan. Helaas was ik meer gefocust op de bouw van de baan dan op het rollend materieel, toen Roco een model van de S160 uitbracht. Later heb ik nog een Roco 72155 kunnen aanschaffen, maar dit model heeft een lantaarn op de rookkast, terwijl de Roco 72151, die deze lantaarn niet heeft, wel correct is voor mijn baan. Ik heb wel nog een setje zonder lantaarn voor de loc kunnen kopen.

Zoals omschreven in het boek "NS-locomotievendepot Heerlen" van Martin Zijlstra, heeft een S160 korte tijd dienst gedaan onder nummer 2526. De loc heeft geen NS nummer gekregen.

Als eerste ben ik begonnen met het verouderen van de tender. Door de kolen te verwijderen, kan het stekkertje naar de locomotief eenvoudig losgekoppeld worden van de printplaat. Aangezien ik met pigment werk, is het noodzakelijk om de aandrijving van het frame te scheiden. Anders bestaat het risico dat er pigment in de aandrijving terechtkomt, wat later ongetwijfeld problemen zal veroorzaken. Daarom is het van belang om alles volledig te demonteren.



Na de demontage heb ik eerst het nummer op de tender aangepast. Daarna zijn alle onderdelen gespoten met matte blanke lak van Bergswerk, waarna ik met de bekende pigmenten gewerkt heb.




Gebruikte materialen:

• Bergswerk blanke lak - Tiefmatt
• Vallejo pigment Natural Umber - 73.109
• Vallejo pigment Burnt Umber - 71.040
• Vallejo pigment Carbon Black - 73.116
• Vallejo pigment Old Rust - 73.120
• Ammo Track Rust - 3008

Het werkt in principe het zefde als de lm286.
kijk anders op de diverse Arduino sites .

@Carl
Ja je stuurt hem het zelfde aan maar je moet hem wel benoemen in je sketch.

Type I, type IIa en Type IIIa is een pdf-bestand met tekeningen van buitenkant en interieur van een dergelijke station. Het bestand is te downloaden vanaf de Bottwartalbahn vereniging.

Württembergse Standaard Stations zijn allemaal (een kleine 60) gebouwd door één opdrachtgever (met aantal private maatschappijen erom heen). Al die stations en spoorlijnen zijn in amper 20 jaar gerealiseerd, in grote haast om het land op te stuwen in de industriële revolutie (voorafgaand aan WO-I), dus door standaardisatie, en om geld te besparen zijn lijnen vaak als smalspoor uitgevoerd, maar voorbereid op normaalspoor. Zo werden stations, bruggen en tunnels alvast gemaakt voor normaal spoor opdat dit dan later alsnog simpel kon.

En daarom werd bouwmateriaal uit de directe omgeving gebruikt, want dat was toen goedkoper. Het ging bijvoorbeeld om sparrenhout waarvan schindels (spanen) werden gehakt, om de muur mee te stuken, en het dak te bedekken, en daardoor kregen al deze gebouwen een soortgelijke, regionale chalet stijl in het Zwarte Woud. 

Juist door die uitstraling werd ik nieuwsgierig, want deze stations leken sprekend op een ander station, wat ik wel kende, aan een smalspoorlijn in Zwitserland (St. Niklaus, Vispertal), ook met regionaal materiaal gebouwd, maar ander materiaal, en toch in dezelfde bouwstijl.

Daarna pas bleek dat er ook andere stations in nog weer andere regio's (Saksen, Lotharingen) ook met eigen regionaal gewonnen bouwmateriaal, ook weer zo'n zelfde bouwstijl hebben, al dan niet gebouwd aan smalspoorlijnen, en zelfs in Vlaanderen kwam deze bouwstijl ooit voor.

Normaalspoor werd het smalspoor zelden, omdat een trein die soms maximaal 20 kilometer per uur kon rijden, en op een steil (tot 4%) en bochtig traject niet kon concurreren met de auto. Veel van die lijnen zijn later verbust en tot lange afstandsfietspad omgetoverd, en enkele worden door hobby verenigingen in stand gehouden of weer hersteld.

Allerlei merken bouwden modellen die op deze stations leken: Faller, Plastoy, Pola, Vau-Pe, Kibri, Noch, Topmodell.
Sommige lijken echt op bestaande stations, anderen maar een beetje. Faller maakte de meest fantasierijke modellen, d.w.z. zelfs modellen zonder bovenverdieping. Zelfs, want toen deze stations gebouwd werden, was dat niet ten behoeve van de passagiers, maar bedoeld als woonruimte voor het bedienend personeel (stationchef, rangeerder, e.t.c.), en als onbelast extraatje bovenop het salaris. Een stationsgebouw zonder bovenverdieping, daar kon je niets mee.

In de modelbouw wereld geven veel mensen juist wel de voorkeur aan een station zonder bovenverdieping. Waarom? Geen idee. Misschien associëren mensen tegenwoordig zo'n bovenverdieping als pontificaal, in de trant van daar zal wel een hele stad bij moeten horen, en die ruimte ontbreekt.

Maar nee, kijk je naar het grootspoor, dan stonden deze stations juist vaak in the middle of nowhere in de buurt van een enkele hoeve of een paar schuren.

Beste Anne W,

Bedankt voor uw reactie , Ik ben nu bezig om strooisels te bekijken (welke ik het best kan kopen)

Groetjes van Sem