... soms is minder precies dat wat het is ...

Frits,

Het zorgt voor de nodige variatie in wagens die in feite allemaal hetzelfde zijn. Het maakt het misschien levendiger om te doen, omdat geen 2 wagens hetzelfde worden. Maar na 20 wagens met 3 lagen vlekjes te hebben voorzien wordt ik er zelf iets minder levendig van. Aan kolenwagen 57566 bijvoorbeeld ben ik toch zo'n 3-4 uren bezig geweest om die roestvlekjes te maken. Het eindresultaat maakt het dat voor mij wel waard.

Lijken me niet meer betrouwbaar, ouwe meuk wegdoen.

weatheren - roest aanbrengen op de stalen delen van de kolenwagens

Na het verouderen van de planken en het spuiten van de gehele wagen met een zwartgrijze kleur, ga ik roest op de stalen delen van de opbouw aanbrengen.
Voor de volgende stappen zijn onderstaande materialen nodig:

• Vallejo burnt umber - 71.040
• Vallejo sea grey - 71.049
• Vallejo pigment Old Rust - 73.120
• Vallejo thinner - 71.161

Dit is het uitgangspunt.



Met een 2/0 penseel, en later met een 10/0 penseel voor een betere detaillering, heb ik grijze puntjes geschilderd.




Daarna heb ik een mengsel gemaakt van donker roestkleurig pigment en airbrush thinner. Daarmee heb ik de grijze plekjes overschilderd met een 10/0 penseel. Het materiaal heeft een roestkleur, maar het lijkt alsof de wagen niet verouderd is met roest. Eigenlijk lijkt het nu nergens meer op, maar deze stap voegt toch nog iets toe. Door het pigment krijgt de oppervlakte iets meer structuur.



Dit roest heb ik nog een keer overschilderd met Vallejo verf in de kleur burnt umber. Daardoor ontstaat er een diepere kleur roodbruin die meer lijkt op oud roest. Herr P. staat erbij als referentie.




Met de vergrootbril op de neus, en werkend onder de loep, raak je verstrikt in de details. Voor de grap heb ik een vierkantje getekend met een afmeting van 1 x 1 mm. Veel gedetailleerder kan ik het niet maken. Het zal ook niet hoeven denk ik.



De andere kant van de kolenwagen.



Het kan ook met minder roest, en meer verweerd hout. Daardoor verandert het totaalbeeld van een wagen.



Aangezien er niet alleen maar oude meuk rondrijdt mag het ook allemaal iets minder zijn.

Om te beginnen heb ik met wat constructielijnen de belangrijkste afmetingen in het zijaanzicht vastgelegd. Mijn boek verstrekte enkele maten en die waren snel omgerekend naar de schaal H0.
Andere maten heb ik uit foto's van de originele locomotief op het internet geschat.



Meteen maar even de belangrijkste onderdelen er in getekend om te zien of het ook haalbaar was.
Jullie herkennen natuurlijk de motor. De lichtgroene blokken stellen de 6 lithium accu's (3,75V 166mA) voor.
Het rode blok is de driverprint en het donkergroene is de ESP-32 microcontroller.
De definitieve plaats zal in de loop van de bouw nog veranderen.
Mijn wielen bestaan uit twee delen. De wielband is in zilverkleur geprint en het rode spaakwiel. Ze zitten klemmend in elkaar.

Omdat ik een zo goed mogelijk contact met de rails wil hebben zijn de stalen assen gelagerd in metalen kogellagers (blauw) en verend opgehangen in het chassis.
Het was even passen en meten tot de lagerblokken goed wilden schuiven in de scheenplaten, maar dit kan de printer printen.
Om het probleem van het uitvallen van de assen als je de trein optilt op te lossen, heb ik de lagerblokken in een stukje verenstaal opgehangen.
Dus die veren en kunnen er niet uitvallen.



Het staaldraad wordt in het lagerblok met een drupje lijm vastgezet en het kan in het chassis vrij bewegen.



Door de dikte van het verenstaal te kiezen is de vering straks optimaal af te regelen.
De veerruimte bedraagt 2 mm. 1 mm omhoog en 1 mm naar beneden. Grotere obstakels/deviatie verwacht ik sowieso niet op de rails.
Het kan pas getest worden als de locomotief helemaal klaar en operationeel is.



Het is net een minuscuul cameraatje vind ik.
Het Chinese kogellager meet 5x2x2,5 mm en past dankzij een klein zoekkant eenvoudig klemmend in het blok.

wordt vervolgd.